شفت‌های آهنگری معمولاً از فولاد با مقاومت بالا یا فولاد آلیاژی- ساخته می‌شوند تا از استحکام و چقرمگی کافی در شرایط بار و تنش بالا اطمینان حاصل شود. مواد متداول عبارتند از فولاد کربن متوسط-(مانند فولاد 45)، فولاد کم آلیاژ- با مقاومت بالا (مانند 40Cr و 35CrMo)، و فولادهای آلیاژی خاص. فولاد کربن متوسط-مقرون به صرفه است و ماشین‌کاری آسان است و برای شفت‌هایی با نیاز بار متوسط مناسب است. فولادهای کم{12}}آلیاژی{13}}استحکام بالا-افزایش یافته با عناصری مانند کروم، مولیبدن و نیکل{15}به طور قابل توجهی استحکام کششی، مقاومت در برابر سایش و مقاومت در برابر خستگی را بهبود می‌بخشد و آنها را برای ماشین‌های{16}سنگین یا با کار بالا ایده‌آل می‌کند.
خواص مواد شفت آهنگری نیز به فرآیندهای عملیات حرارتی بستگی دارد. درمان هایی مانند کوئنچ و تمپر کردن، کربوهیداسیون و سخت شدن می توانند سختی، چقرمگی و مقاومت در برابر سایش فولاد را افزایش دهند. به عنوان مثال، ژورنال‌های شفت اغلب برای دستیابی به سختی سطح بالا و مقاومت در برابر سایش تحت کوئنچ و تلطیف قرار می‌گیرند، در حالی که هسته شفت چقرمگی بالایی را حفظ می‌کند تا از شکستگی در اثر گشتاور یا بارهای ضربه‌ای جلوگیری کند. با افزایش تقاضای صنعتی برای اجزای سبک وزن و مقاومت در برابر خوردگی، شفت های آهنگری برای کاربردهای تخصصی ممکن است از فولاد ضد زنگ یا فولادهای آلیاژی{3} با عملکرد بالا استفاده کنند. به عنوان مثال، در تجهیزات دریایی و ماشین آلات پردازش شیمیایی، شفت های فولادی ضد زنگ برای مقاومت در برابر خوردگی ناشی از آب شور یا رسانه های خورنده استفاده می شود و در نتیجه عمر مفید را افزایش می دهد.