پارامترهای ابعادی
پارامترهای ابعادی اساس طراحی و ماشینکاری شفت های آهنگری را تشکیل می دهند. اینها شامل قطر شفت، طول، قطر شانه، ابعاد کلید و مشخصات اسپلاین است. قطر و طول شفت، مقاومت شفت را در برابر خمش و پیچش تعیین می‌کند، در حالی که ابعاد شانه و راه کلید بر موقعیت قطعه و قابلیت اطمینان انتقال نیرو تأثیر می‌گذارد. پارامترهای ابعادی باید دقیقاً بر اساس بارهای مکانیکی و محدودیت‌های فضای نصب، متناسب با نوع شفت و کاربرد خاص طراحی شوند.
پارامترهای خواص مکانیکی
ویژگی‌های مکانیکی شاخص‌های کلیدی ظرفیت باربری -میله آهنگری هستند که عمدتاً شامل استحکام کششی، استحکام تسلیم، ازدیاد طول پس از شکست، سختی و استحکام خستگی است. مواد معمولی مانند 40Cr و 35CrMo از طریق آهنگری و عملیات حرارتی به استحکام بالا و چقرمگی خوبی دست می‌یابند و اطمینان می‌دهند که شفت در اثر گشتاور، بارهای خمشی و ضربه‌ای دچار شکستگی یا تغییر شکل بیش از حد نمی‌شود.
نشانگرهای دقیق
نشانگرهای دقیق شامل هم محوری، ریزش، صافی و زبری سطح هستند. این معیارها مستقیماً بر دقت چرخش، تلفات اصطکاکی و راندمان انتقال تأثیر می‌گذارند. شفت‌های با دقت بالا معمولاً برای اطمینان از پایداری ابعادی، به سنگ‌زنی، چرخاندن یا براق کردن نیاز دارند.
پارامترهای عملیات سطحی و عملیات حرارتی
پارامترهای عملیات سطحی و عملیات حرارتی برای افزایش مقاومت در برابر سایش، مقاومت در برابر خستگی و مقاومت در برابر خوردگی استفاده می شود. روش‌های متداول عملیات حرارتی عبارتند از کوئنچ، تمپرینگ، کوئنچ و تمپرینگ (تصفیه) و کربوریزه کردن، با سختی سطح که معمولاً برای قرار گرفتن در محدوده HRC 45-60 لازم است. برای شرایط عملیاتی تخصصی، فرآیندهایی مانند نیتریدینگ، سوراخ کردن، یا پوشش سطح نیز ممکن است مورد استفاده قرار گیرد.